Finanse publiczne

Strona główna » Kwiecień 2018 » Budżet i podatki » Opłata za zmniejszenie naturalnej retencji wodnej

Brosz o finansach

Lipiec 2018

Polecamy

Książki

Publikacje wydawane w ramach Biblioteki Finanse Publiczne oraz Biblioteki Administracja Publiczna to profesjonalne i praktyczne opracowania podejmujące zagadnienia z zakresu szeroko rozumianej administracji publicznej. więcej »

 
Zofia Wojdylak-Sputowska, Arkadiusz Sputowski

Opłata za zmniejszenie naturalnej retencji wodnej

W wyniku wprowadzenia opłaty za zmniejszenie naturalnej retencji wodnej, stanowiącej częściowo źródło dochodów gminy, samorządy zyskały nie tylko nowe kompetencje, ale i obowiązki. Do końca pierwszego kwartału 2018 r. samorządy miały czas na wysłanie informacji o wysokości opłaty do podmiotów zobowiązanych. Wyjaśniamy, jakie dokumenty należy opracować na dalszych etapach rozliczeń.

Rys. J. Jasińska-Psujek

Od 1 stycznia 2018 r. obowiązuje ustawa Prawo wodne (dalej: prawo wodne), na podstawie której do systemu należności publicznoprawnych, których beneficjentem jest gmina, wprowadzono opłatę za zmniejszenie naturalnej retencji wodnej (dalej: opłata retencyjna lub szerzej – opłata za usługi wodne).

Podatek od deszczu

Legalna definicja opłaty retencyjnej została zawarta w art. 269 ust. 1 pkt 1 prawa wodnego – w rozdziale „Instrumenty ekonomiczne w gospodarowaniu wodami”. Zgodnie z tą regulacją opłatę pobiera się za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej na skutek wykonywania na nieruchomości o powierzchni powyżej 3500 m2 robót lub obiektów budowlanych trwale związanych z gruntem, mających wpływ na zmniejszenie tej retencji przez wyłączenie więcej niż 70% powierzchni nieruchomości z powierzchni biologicznie czynnej na obszarach nieujętych w systemy kanalizacji otwartej lub zamkniętej. Przez retencję wodną należy rozumieć zdolność do gromadzenia zasobów wodnych i przetrzymywania ich przez dłuższy czas w środowisku biotycznym i abiotycznym. Za powierzchnię biologicznie czynną należy natomiast uznać powierzchnię gruntu pokrytą roślinnością wraz z powierzchnią wód powierzchniowych.

Innymi słowy: opłatę retencyjną pobiera się za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych z obszarów nieskanalizowanych. W konsekwencji nazywa się ją umownie „podatkiem od deszczu”.

Podmioty uiszczające opłatę

W świetle rozwiązań przyjętych w art. 298 prawa wodnego opłatę retencyjną są zobowiązane ponosić osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące:

  • właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych,
  • posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych,
  • użytkownikami wieczystymi gruntów,
  • posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, które na skutek wykonywania robót i obiektów mających wpływ na zmniejszenie naturalnej retencji terenowej doprowadziły do zmniejszenia retencji.

Przewidziane zwolnienia

Opłaty retencyjnej nie ponosi się za jezdnie dróg publicznych oraz drogi kolejowe, z których wody opadowe lub roztopowe są odprowadzane do wód lub do ziemi przy pomocy urządzeń wodnych umożliwiających retencję lub infiltrację tych wód. Ponadto wymienionej opłaty nie ponoszą kościoły i inne związki wyznaniowe. Należy podkreślić, że w prawie wodnym nie określono żadnych dodatkowych kompetencji do rozszerzania katalogu zwolnień od opłaty retencyjnej.

Zasady obliczania i wysokość opłaty

Wysokość opłaty retencyjnej zależy odpowiednio od wielkości powierzchni uszczelnionej (rozumianej jako powierzchnia zabudowana wyłączona z powierzchni biologicznie czynnej) oraz od zastosowania kompensacji retencyjnej. Opłatę ustala się poprzez zastosowanie iloczynu:

  • jednostkowej stawki opłaty wyrażonej w m2 wielkości utraconej powierzchni biologicznie czynnej,
  • czasu wyrażonego w latach (z uwzględnieniem okresu rozliczeniowego wynoszącego kwartał).

[...]

Zofia Wojdylak-Sputowska – audytor wewnętrzny i zewnętrzny środków pochodzących z UE, specjalista w zakresie finansów komunalnych, budżetu jst, podatków i opłat lokalnych, egzekucji administracyjnej.

Arkadiusz Sputowski – audytor wewnętrzny i zewnętrzny środków pochodzących z UE, długoletni pracownik służb podatkowych państwa i jst, doświadczony wykładowca i trener.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.
Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę i numery archiwalne.