Finanse publiczne

Strona główna » Listopad 2019 » Kadry i płace » Benefity pracownicze jako świadczenia z zfśs

Brosz o finansach

Grudzień 2019

Polecamy

Książki

Publikacje wydawane w ramach Biblioteki Finanse Publiczne oraz Biblioteki Administracja Publiczna to profesjonalne i praktyczne opracowania podejmujące zagadnienia z zakresu szeroko rozumianej administracji publicznej. więcej »

 
Marek Choczaj

Benefity pracownicze jako świadczenia z zfśs

Jednym z elementów systemu motywowania pracowników oraz wzmacniania ich relacji z pracodawcą są różnego rodzaju pozapłacowe korzyści, takie jak karty sportowe, dostęp do prywatnej opieki medycznej czy ubezpieczenie na życie. Sposób podatkowego i składkowego rozliczenia tego rodzaju świadczeń zależy przede wszystkim od źródła ich finansowania.

Narastające problemy z pozyskaniem i utrzymaniem wykwalifikowanych pracowników na dzisiejszym rynku pracy sprawiają, że pracodawcy, w tym urzędy i instytucje publiczne, starają się zapewniać coraz lepsze warunki zatrudnienia, elastyczne godziny pracy, możliwość pracy zdalnej (tzw. home office) czy różnego rodzaju dofinansowania i świadczenia w naturze (tzw. benefits in kind).

Obowiązek tworzenia zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (dalej: zfśs lub fundusz) spoczywa na pracodawcach zatrudniających – według stanu na 1 stycznia danego roku – co najmniej 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty. Coraz częściej można spotkać się z tezą, że fundusz jest tworem archaicznym, który ma niewiele wspólnego z zarządzaniem nowoczesnym zakładem pracy i generuje jedynie dodatkowe obowiązki, zwłaszcza dla księgowości. Mimo to wielu pracodawców, także obecnie, docenia tę instytucję. Daje ona bowiem pracownikowi poczucie bezpieczeństwa – środki z zfśs okazują się bardzo pomocne zwłaszcza w trudnych sytuacjach życiowych. Jednym z rozwiązań proponowanych pracownikom i finansowanych z zfśs jest oferowanie zatrudnionym różnego rodzaju benefitów. „Benefit” to ogólne określenie dodatkowego świadczenia pracodawcy dla pracownika. Typowymi przykładami są prywatna opieka medyczna oraz karty czy kupony sportowo-rekreacyjne.

Wstęp na zajęcia sportowo-rekreacyjne

Karnety na siłownie i baseny czy karty sportowo-rekreacyjne (np. MultiSport, FitProfit) umożliwiają korzystanie nie tylko z różnych obiektów sportowych (siłowni, basenów, klubów fitness, boisk, kortów tenisowych, ścianek wspinaczkowych), ale również z gabinetów odnowy biologicznej. Taka opcja stanowi dobre rozwiązanie dla osób, które lubią aktywnie spędzać czas. Wysiłek fizyczny pomaga eliminować stres, a na tym zależy nie tylko pracownikowi, ale również pracodawcy. Jest to więc dodatkowy argument za wprowadzeniem tego typu benefitów w zakładzie pracy.

  • Źródło finansowania a opodatkowanie

Zakup karty lub kuponu na zajęcia sportowo-rekreacyjne stanowi dla pracodawcy dość prostą procedurę, trzeba jednak pamiętać, że opodatkowanie tych świadczeń zależy od kilku czynników. W pierwszej kolejności pracodawca powinien podjąć decyzję, czy zakup benefitów zostanie sfinansowany z bieżących środków firmy, czy ze środków zfśs. Kolejnym krokiem będzie zadecydowanie, czy to pracodawca w całości pokryje koszt zakupu kart, czy też pracownik będzie partycypował w kosztach. Podjęcie decyzji może ułatwić znajomość wyroku Trybunału Konstytucyjnego (dalej: TK) z 8 lipca 2014 r. (zob. ramka „Świadczenia...”). Na podstawie tego orzeczenia można wywieść tezę, że każde świadczenie, jakie pracownik uzyskuje od pracodawcy w związku z łączącym ich stosunkiem pracy, stanowi dla tego pracownika przychód ze stosunku pracy. Takim przychodem są m.in. świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika oraz wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych (np. kart uprawniających do wstępu na zajęcia sportowe).

Wartość uzyskanego przez pracownika przychodu ze stosunku pracy może być zwolniona z podatku dochodowego, jeśli wydatki na zakup tych świadczeń zostały sfinansowane w całości ze środków zfśs – do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 380 zł. Jeśli jednak karty dla pracowników zostaną sfinansowane ze środków obrotowych, przychód pracownika z tego tytułu będzie podlegał opodatkowaniu.

Jeśli świadczenie jest w całości nieodpłatne, przychodem pracownika będzie cena karnetów zakupionych przez pracodawcę (cena zakupu brutto). Przy świadczeniach częściowo odpłatnych przychodem pracownika będzie różnica między ceną karnetów (kwotą brutto) zakupionych przez pracodawcę a odpłatnością ponoszoną przez pracownika.

  • Zróżnicowanie kwoty dofinansowania z zfśs

Zakup kart uprawniających do udziału w zajęciach sportowo-rekreacyjnych może zostać sfinansowany z zfśs, o ile taką możliwość przewiduje obowiązujący w firmie regulamin funduszu. Z wyroku Sądu Najwyższego (dalej: SN) z 20 czerwca 2012 r. (I UK 140/12) wynika bowiem, że świadczenia wypłacone z zfśs, lecz nie na warunkach wynikających z regulaminu, nie mogą zostać uznane za świadczenia finansowane ze środków przeznaczonych na cele socjalne w ramach tego funduszu. Karnet, który pozwala jego posiadaczowi korzystać z usług sportowych świadczonych przez różne podmioty, spełnia kryterium działalności sportowo-rekreacyjnej.

Zgodnie z art. 8 ustawy o zfśs wysokość dopłat do tego typu kart powinna zostać uzależniona od sytuacji materialnej poszczególnych pracowników. To oznacza, że im lepsza sytuacja materialna pracownika, tym dopłata powinna być mniejsza. Przepisy przedmiotowej ustawy oraz stanowiska Państwowej Inspekcji Pracy czy Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej nie formułują szczegółowych zasad postępowania w tym zakresie, jednak pracodawca powinien pamiętać o różnicowaniu wysokości dopłat w zależności od dochodu pracownika.

  • Koszty uzyskania przychodu i odliczenie VAT

Zazwyczaj finansowanie lub dofinansowanie zakupu kart benefitowych dla pracowników ma na celu ich zmotywowanie. To z kolei może wpływać na zwiększenie efektywności pracy, a w konsekwencji na wielkość przychodów pracodawcy. Wówczas należy uznać, że wydatki na tego typu karty – w części poniesionej przez pracodawcę – wykazują związek z jego przychodami i mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Pracodawca powinien wówczas zweryfikować, czy rodzaj karty dla pracowników uprawnia go do uzyskania preferencji podatkowej. Przepisy dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych stanowią, że za koszty podatkowe nie uważa się wydatków na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zfśs, nawet jeśli zostały sfinansowane ze środków obrotowych pracodawcy. W świetle ustawy o zfśs działalność socjalna obejmuje m.in. usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku czy działalności sportowo-rekreacyjnej. Jeśli karty czy kupony dla pracowników uprawniają do korzystania z form wypoczynku mieszczących się w definicji działalności socjalnej, wydatki poniesione na ten cel przez pracodawcę nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

[...]

Autor jest specjalistą z zakresu prawa pracy, wykładowcą akademickim i trenerem.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.
Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę i numery archiwalne.