Finanse publiczne

Strona główna » Marzec 2019 » Rachunkowość » Informacja dodatkowa – wybrane problemy

Brosz o finansach

Wrzesień 2019

Polecamy

Książki

Publikacje wydawane w ramach Biblioteki Finanse Publiczne oraz Biblioteki Administracja Publiczna to profesjonalne i praktyczne opracowania podejmujące zagadnienia z zakresu szeroko rozumianej administracji publicznej. więcej »

 
Bożena Rudnicka

Informacja dodatkowa – wybrane problemy

W systemie BeSTi@ zamieszczono informacje o postaci elektronicznego pliku umożliwiającego sporządzenie informacji dodatkowej przez jst, a w systemie Trezor udostępniono prezentację szkoleniową dla jednostek państwowych. Niektóre kwestie pozostają jednak niejasne, a procedury wdrożone dotąd przez różne jednostki potwierdzają, że w praktyce mogą wystąpić rozbieżności w prezentacji danych.

W styczniowym numerze „Finansów Publicznych” został opublikowany artykuł „Zakres informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego”. Wracając do tej tematyki, warto się tym razem skupić nie tyle na szczegółowym omówieniu kolejnych punktów informacji dodatkowej, ile na kilku istotnych problemach towarzyszących jej sporządzeniu. Przesłanką do podjęcia tego zagadnienia jest między innymi chęć zwrócenia uwagi na kwestie wynikające z zamieszczenia w systemie BeSTi@ informacji o postaci elektronicznego pliku, w jakim zarządy jst mają przekazać informację dodatkową do regionalnych izb obrachunkowych (dalej: RIO), a także z udostępnienia prezentacji szkoleniowej w Systemie Informatycznej Obsługi Budżetu Państwa (dalej: Trezor).

Forma przekazania informacji dodatkowej

Jak wiadomo, informacja dodatkowa ma postać tabelaryczno-opisową i – tak jak pozostałe elementy sprawozdania finansowego – musi być sporządzona przez państwowe jednostki budżetowe w postaci elektronicznej. Również w postaci elektronicznej muszą przekazać sprawozdanie finansowe do RIO zarządy jst. Z kolei jednostki organizacyjne jst – w zależności od decyzji zarządu jst – mogą sporządzić sprawozdanie finansowe w wersji papierowej lub elektronicznej, ponieważ rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 września 2017 r. w sprawie rachunkowości oraz planów kont (dalej również: rozporządzenie) tego nie określa.

Z prezentacji zamieszczonej w Trezorze wynika, tak jak się można było spodziewać, że dla państwowych jednostek budżetowych zostały opracowane struktury tabel wraz ze słownikiem podpowiedzi, które ułatwiają wypełnianie części opisowych. Tabele mają określone nazwy wierszy oraz kolumn, a rolą jednostki jest wpisanie do nich odpowiednich wartości i dodanie, jeśli to konieczne, krótkiego opisu danej pozycji. Pola nieujęte w formę tabelaryczną, przeznaczone na wprowadzenie opisu, występują we wprowadzeniu oraz w niektórych punktach drugiej części informacji dodatkowej (takich jak „inne informacje” pojawiające się w pkt II.1.16, II.2.5 i II.3).

Inaczej sytuacja wygląda w przypadku zarządów jst, ponieważ Ministerstwo Finansów (dalej: MF) nie narzuciło im struktury informacji dodatkowej tak ściśle jak jednostkom państwowym. Określiło jedynie formę czterech pozycji. Inne punkty informacji dodatkowej mogą mieć dowolną postać graficzną, choć merytorycznie muszą odpowiadać opisom pozycji wskazanym w rozporządzeniu.

Przygotowując się do sporządzenia informacji dodatkowej, wiele zarządów jst wydało wytyczne, zgodnie z którymi jednostki organizacyjne powinny sporządzić tę część sprawozdania finansowego. Z analizy wytycznych opracowanych przez różne jst wynika, że wiele punktów informacji dodatkowej zostało przez samorządy zrozumianych tak samo i w konsekwencji zasady sporządzania tego elementu sprawozdania finansowego przez jednostki organizacyjne zostały sformułowane dla nich w identyczny lub bardzo podobny sposób.

Określenie przedmiotu działalności

W pierwszej części informacji dodatkowej, czyli we wprowadzeniu do sprawozdania finansowego, należy podać nazwę jednostki, jej siedzibę i adres, podstawowy przedmiot działalności, okres objęty sprawozdaniem, rodzaj sprawo­zdania (jednostkowe czy łączne), zasady wyceny aktywów i pasywów oraz inne informacje, które według jednostki są ważne dla zrozumienia sprawozdania finansowego. We wspomnianej prezentacji szkoleniowej MF wskazuje, które z tych pozycji będzie można wypełnić, wprowadzając informacje bezpośrednio z systemu, a które – korzystając z gotowych określeń zawartych w słowniku i/lub wpisując własne komentarze. MF podpowiada też, że jednostki prowadzące tę samą działalność powinny wspólnie określić przedmiot tej działalności.

W ten sposób postępuje też wiele jst, ustalając, że np. szkoły wskażą w informacji dodatkowej ten sam – w zależności od rodzaju szkoły – przedmiot działalności. Ponieważ w statutach opis przedmiotu działalności zajmuje niekiedy kilka stron, zarządy jst mogą zalecić swoim jednostkom, aby wyjaśnienia zawarte w tej pozycji były ograniczone np. do 1000 znaków (oczywiście to wymyślona, jedynie przykładowa liczba, zawężająca opis przedmiotu działalności do połowy strony). Pierwszy fragment tego opisu może nawiązywać do zadań własnych jst (zob. przykład 1).

Omówienie polityki rachunkowości

Omówienie przyjętych zasad (polityki) rachunkowości, w tym metod wyceny aktywów i pasywów (także amortyzacji), powinno się ograniczyć tylko do tych zasad, w odniesieniu do których przepisy o rachunkowości pozostawiają jednostce prawo wyboru. Jednostka powinna zatem opisać m.in. zasady umorzenia i ewidencji niskocennych składników majątku, wyceny zapasów, rozliczania kosztów w czasie czy też aktualizacji należności (zob. przykład 2).

[...]

Autorka jest doktorem nauk ekonomicznych, ekspertem z zakresu rachunkowości budżetowej.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.
Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę i numery archiwalne.