Finanse publiczne

Strona główna » Wrzesień 2018 » Rubryki » Ochrona wniosku o dofinansowanie a prawo do informacji publicznej

Brosz o finansach

Październik 2018

Polecamy

Książki

Publikacje wydawane w ramach Biblioteki Finanse Publiczne oraz Biblioteki Administracja Publiczna to profesjonalne i praktyczne opracowania podejmujące zagadnienia z zakresu szeroko rozumianej administracji publicznej. więcej »

 
Grzegorz Bociański

Ochrona wniosku o dofinansowanie a prawo do informacji publicznej

Adresat wniosku o udzielenie informacji publicznej, dotyczącego danych zawartych we wniosku o dofinansowanie w konkursie, może mieć niekiedy uzasadnione podejrzenie, że próba uzyskania informacji nie wynika z dbałości o interes publiczny, lecz z realizowania interesów konkurencyjnego podmiotu. Wyjaśniamy, jakie przesłanki mogą stać się podstawą do odmowy udzielenia informacji.

Rys. B. Brosz

W praktyce nie do rzadkości należą przypadki, gdy w tych samych konkursach rywalizują wnioski o dofinansowanie (dalej: WND) złożone przez różnego typu jednostki, m.in. jednostki samorządu terytorialnego (dalej: jst) i podmioty komercyjne (np. instytucje szkoleniowe). 

Trudna decyzja podmiotu udzielającego informacji publicznej

Może się zdarzyć, że jeden z konkurujących podmiotów złoży do instytucji ogłaszającej konkurs wniosek o udzielenie informacji publicznej, którego przedmiotem jest WND składany przez inną jednostkę (np. jst) lub dokument ściśle go dotyczący, np. karta oceny, informacja o wynikach oceny, wynik rozpatrzenia protestu. Taka dokumentacja z natury rzeczy skupia się na wadach projektu i jego negatywnie ocenionych fragmentach. W ten sposób podmiot wnioskujący o informację może dowiedzieć się, co i dlaczego nie zyskuje aprobaty instytucji organizującej konkurs.

Adresat wniosku o udzielenie informacji publicznej zostaje postawiony w trudnej sytuacji, ponieważ z jednej strony staje przed koniecznością rozpatrzenia wniosku, z drugiej – może mieć uzasadnione podejrzenie, że motywem wnioskującego jest nie tyle troska o racjonalne gospodarowanie środkami publicznymi, ile realizowanie interesów gospodarczych konkurencyjnego podmiotu. W sprawie należy uwzględnić bowiem dwoisty charakter WND. Z jednej strony stanowi on odpowiedź na publiczny konkurs i jest dowodem spełniania jednakowych dla wszystkich w danym konkursie kryteriów naboru (zgodnie z art. 37 ust. 2 i 5 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020 – dalej: uzrp). Z drugiej strony nie można jednak zapominać, że każdy WND posiada niewątpliwie swój własny, autorski charakter – zawiera dokonaną przez autorów diagnozę potrzeb grupy docelowej i pomysły na ich zaspokojenie oraz prezentuje te dane w zindywidualizowany sposób. Przedwczesne ujawnienie tego dokumentu mogłoby umożliwić wykorzystanie go przez innego wnioskodawcę w tym samym konkursie lub w kolejnych konkursach o podobnych założeniach. Problem został również rozpoznany w orzecznictwie, w którym sformułowano pogląd, że potraktowanie dokumentów składanych w konkursie jako stanowiących informację publiczną mogłoby prowadzić do nadużycia prawa, np. kradzieży intelektualnej1

Należy zaznaczyć, że w ostatnich latach ścierały się różne poglądy. Warto m.in. zwrócić uwagę na stanowisko przyjmujące, że choć WND jest załącznikiem do umowy o dofinansowanie, to nie czyni to z niego automatycznie dokumentu publicznego. Załatwianie spraw urzędowych generuje określoną ilość dokumentów – zarówno prywatnych, jak i urzędowych – i dla dalszego procedowania kluczowe jest ustalenie, czy zawierają one informację publiczną2. W tym kontekście uzasadniano, że należy odróżnić informację publiczną od jej nośnika. Za nośnik można uznać sam WND, natomiast udostępnieniu może podlegać informacja, jaka została w tym wniosku zawarta (informacja o sprawach publicznych)3. Z drugiej jednak strony, szerokie uznanie zyskał również pogląd, że cały WND – jako dokument dotyczący wydatkowania środków publicznych na realizację publicznych zadań – posiada walor informacji publicznej, którą powinien udostępniać nie tylko ten, kto ją wytworzył, ale i ten, do którego została ona skierowana, a zatem i instytucja finansująca4. 

Ochrona interesów wnioskodawców na gruncie ustaw wdrażających

Kwestię ochrony interesów wnioskodawców należy rozpatrzyć na gruncie przepisów ustaw wdrażających zasady ubiegania się o środki z funduszy unijnych – ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz przepisów uzrp.

[...]

Autor jest pracownikiem komórki kontrolnej w instytucji pośredniczącej.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.
Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę i numery archiwalne.