Wraz z końcem 2025 r. przestał obowiązywać art. 147 ust. 5 ustawy o doręczeniach elektronicznych, na mocy którego podmioty publiczne mogły nie stosować publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego (PURDE) oraz publicznej usługi hybrydowej (PUH), jeśli uznały, że jest to niemożliwe ze względu na przesłanki organizacyjne. Ustawodawca nie sprecyzował, czym w istocie są owe przesłanki, dlatego nadawcy mogli dość swobodnie interpretować wspomniany przepis i uzasadniać niedostępność usług e-doręczeń chociażby brakiem odpowiedniego oprogramowania (np. systemów do elektronicznego zarządzania dokumentacją, narzędzi autentyfikacji elektronicznej, sprzętu do odwzorowywania elektronicznego dokumentów) lub problemami kadrowo-organizacyjnymi.
Należy jednak zwrócić uwagę, że wciąż obowiązuje art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. e wspomnianej ustawy, który utrzymuje podobne rozwiązanie. Zgodnie z tą regulacją można wyłączyć stosowanie PURDE i PUH, jeśli taka korespondencja nie może być doręczona ze względu na ograniczeniatechniczno-organizacyjne wynikające z objętości korespondencji oraz inne przyczyny o charakterze technicznym. Również w tym przypadku ustawodawca nie zdefiniował wymienionych przesłanek i ich ewentualne wystąpienie będzie oceniał nadawca korespondencji.
W mojej ocenie przesłanka związana z objętością dokumentacji może wystąpić np. wtedy, gdy liczba stron odwzorowanych cyfrowo uniemożliwia ich przesłanie w ramach e-doręczeń. Inną przyczyną o charakterze technicznym, która wyklucza realizację wysyłki w sposób określony w ustawie, może być natomiast np. brak odpowiedniego sprzętu informatycznego.
