Jednostka otrzymała 20 lipca 2026 r. fakturę, która została wystawiona 19 lipca 2026 r. Kontrahent niejednoznacznie wskazał na niej datę płatności, ponieważ wpisał dwa sformułowania:
- „termin płatności 30 dni od daty otrzymania”;
- „data płatności wynikających z faktury do 31 lipca 2026 r.”.
Jeszcze inny termin wynika z zawartej wcześniej umowy z kontrahentem. Według niej płatność należy uregulować w ciągu 14 dni od daty doręczenia faktury. W jakim terminie jednostka powinna zapłacić zobowiązanie w takiej sytuacji? Czy powinna zażądać od kontrahenta wystawienia faktury korygującej?
Na pytania odpowiada Elżbieta Gaździk – specjalistka z zakresu rachunkowości budżetowej z wieloletnim doświadczeniem w pracy głównej księgowej jsfp.
W art. 106e ustawy o VAT ustawodawca nie wymienia terminu płatności wśród obligatoryjnych elementów faktury. To oznacza, że jest to element fakultatywny (może się na fakturze pojawić, ale nie musi). A skoro tak, to jednostka nie ma podstaw, aby żądać od kontrahenta wystawienia faktury korygującej w tym zakresie.
Odnosząc się do rozbieżności między terminami płatności określonymi w fakturze i w umowie, należy wskazać, że obowiązujący jest termin widniejący w umowie, która została podpisana przez upoważnione osoby reprezentujące każdą ze stron. Faktura jest jedynie dokumentem potwierdzającym wykonanie dostawy czy usługi i nie może jednostronnie zmieniać ustaleń wynikających z wcześniejszej umowy. To oznacza, że w opisanej sytuacji jednostka powinna uregulować zobowiązanie w terminie 14 dni od daty otrzymania faktury, a więc do 3 sierpnia 2026 r.
Należy przy tym pamiętać, że w przypadku zobowiązań cywilnoprawnych uznaje się, że dniem zapłaty jest dzień uznania rachunku bankowego wierzyciela, o ile postanowienia umowne nie określają inaczej. To oznacza, że jednostka powinna uregulować zobowiązanie na tyle wcześnie, by najpóźniej 3 sierpnia 2026 r. środki wpłynęły na rachunek bankowy kontrahenta.