Zmiany, które przewiduje konsultowany właśnie projekt aktualizacji KSR nr 11 „Środki trwałe” (tinyurl.com/ksr11-zmiana), mogą się okazać wyzwaniem organizacyjnym dla wielu jsfp. Obejmują m.in. zasady klasyfikacji nieruchomości oddawanych w najem, dzierżawę lub leasing operacyjny. Projekt zakłada, że jeśli jednostka przekazująca taki składnik majątkowy ponosi jedynie koszty obsługi umowy, to powinna go zaliczyć do inwestycji w nieruchomości – niezależnie od tego, czy taka inwestycja stanowi działalność podstawową, czy uboczną.
To oznacza odejście od kryterium formalnego na rzecz kryterium ekonomicznego. Decydujące znaczenie ma faktyczny sposób czerpania korzyści z nieruchomości, a nie jej pierwotne przeznaczenie czy zapisy w dokumentach wewnętrznych jednostki. W dotychczasowej praktyce wspomniane nieruchomości były często latami ujmowane jako środki trwałe, mimo że faktycznie nie służyły potrzebom jednostki, lecz jedynie generowały przychody z najmu. Taka klasyfikacja zaburzała rzetelny obraz majątku w sprawozdaniach finansowych.
Warto podkreślić, że standard odróżnia nieruchomości od pozostałych rzeczowych aktywów trwałych. Maszyny, urządzenia czy środki transportu mogą pozostawać środkami trwałymi, nawet gdy zostały oddane w najem. To ważne ograniczenie, eliminujące ryzyko automatycznych i nieuzasadnionych decyzji o przekwalifikowaniu majątku do inwestycji.
Dla kierowników jsfp zmiany te będą oznaczać weryfikację polityki rachunkowości i zapewnienie sprawnego przepływu informacji między komórkami zarządzającymi majątkiem a służbami finansowo księgowymi. Tylko bieżące monitorowanie sposobu użytkowania nieruchomości pozwoli bowiem na ich prawidłową klasyfikację bilansową. Już teraz warto więc przeanalizować strukturę posiadanego mienia i ocenić skalę ewentualnych zmian ewidencyjnych oraz ich wpływ na bilans i wynik finansowy.
